Gedichten van Ad de Klerk 4/20

Voorwoord: Al tientallen jaren ben ik veelvuldig bezoeker van de landgoederen zone rond de Gemeente Zundert. De prachtige flora en fauna, de bijzondere architectuur maar ook de soms mysterieuze geschiedenis van landgoederen De Moeren, Walsteijn, De Pannenhoef, De oude Buisse Heide en Vloeiweide hebben mij altijd geboeid.

Om mijn passie en ongedane kennis met andere te delen begon ik als gids rondleidingen te organiseren voor groepen en belangstellenden. Waarbij het mij genoegen doet dat er zoveel oprechte belangstelling is voor deze mooie omgeving en haar geschiedenis! Geïnspireerd door de fascinerende omgeving gedurende mijn wandelingen startte ik in 2002 met het schrijven van gedichten. En declameer, op verzoek, sommige van deze plaatsgebonden gedichten gedurende de gidswandelingen in de natuur.

Ik wens u veel lees-kijkplezier.

Ad de Klerk,

Gids, wandelaar en verteller

D’r zaat een jil klein voggeltje

Te ziengen in de zon

Ik aar nog nooit zoiets geword

Zo attie fluite kom.

’n Boerke zee toen tegen mij

Ad witte watta is ?

Ik zee dat is een kneuke

Hij zee; da hedde mis!

Das nou un seske zee ie toen

En woorde gij de vienk?

Ent kloppen van de gruune specht?

Da woorde aon de wiend.

Zo trok ik nog wa verder op

Mee dieje vremde gast

En hij vertelde van de hannebroek

Die schuilde in de mast.

Ik woorde van de tureluur

En van de wielewaal

Van mussen en van schrijverkes

’t Waar un schoon verhaol.

Toen waart de beurt aan smellekens

Aan klaampers en nun uil

En koetjes die bij vennekens

Wa morrelen int vuil

Maar ’t wier 4 ure

‘k moes naer huis

En mense das toch lienk

Want op mijn bord neffe de slaoi

Daao laag nun bliende vienk