Gedichten van Ad de Klerk 1/20

Voorwoord: Al tientallen jaren ben ik veelvuldig bezoeker van de landgoederen zone rond de Gemeente Zundert. De prachtige flora en fauna, de bijzondere architectuur maar ook de soms mysterieuze geschiedenis van landgoederen De Moeren, Walsteijn, De Pannenhoef, De oude Buisse Heide en Vloeiweide hebben mij altijd geboeid.

Om mijn passie en ongedane kennis met andere te delen begon ik als gids rondleidingen te organiseren voor groepen en belangstellenden. Waarbij het mij genoegen doet dat er zoveel oprechte belangstelling is voor deze mooie omgeving en haar geschiedenis! Geïnspireerd door de fascinerende omgeving gedurende mijn wandelingen startte ik in 2002 met het schrijven van gedichten. En declameer, op verzoek, sommige van deze plaatsgebonden gedichten gedurende de gidswandelingen in de natuur.

Ik wens u veel lees-kijkplezier.

Ad de Klerk,

Gids, wandelaar en verteller

Ik heb de stilte lief

Maar ook de mensenpraat

Maar soms wens ik mij toe

Dat dat met mate gaat.

De vogel zingt het hoogste lied

Neemt soms een korte pauze

En luistert naar zijn soortgenoot

Dat kan de mens nog niet.

Ik hoor het krassen van een uil

In stille voorjaarsnacht

Even een korte pauze

’t Antwoord waar hij op wacht.

Dan hoor ik mensen praten

Met vele door elkaar

Praten, praten, praten

Maar luisteren; ho maar.

Niets hinderlijker dan de stem

Van mens in de natuur

Daarom heb ik de stilte lief

Vooral in ’t morgenuur.